İsmail Temiz
Samsun Büyükşehir Belediyesi Meclisi’nde önceki gün yaşanan tartışma, “ilginç” değil; kelimenin tam anlamıyla düşündürücüydü. Çünkü konuşulan konu bir polemik değil, doğrudan istihdam, üretim ve verilen sözlerin akıbetiydi.
Gündeme taşınan, Çarşamba Tekstilkent Projesi…
Bir dönem büyük umutlarla anlatılan, kürsülerden istihdam rakamlarıyla süslenen, özellikle kadın emeğine vurgu yapılarak sosyal boyutu öne çıkarılan bir projeydi bu.
94 bin metrekare alan…
12 fabrika…
2 bin 500 kişilik istihdam hedefi…
Kâğıt üzerinde bakıldığında bölge ekonomisini sıçratacak ölçekteydi.
Ancak meclis kürsüsünde söz alan Büyükşehir Belediye Meclis Üyesi Atilla Tekcan’ın anlattıkları, projenin tabelada kaldığını gözler önüne serdi.
“Herkes yaptı, belediye yapamadı mı?”
Tekcan’ın verdiği bilgiler çarpıcıydı.
2020–2022 döneminde başlatılan projede, 2023 yılında Çarşambalı 13 iş insanı parselleri satın alıyor. Paralar ödeniyor. Fabrika binaları tamamlanıyor. Yatırımcı üretime hazır hale geliyor.
Yani özel sektör üzerine düşeni yapıyor.
Ama…
Fabrikaların kapıları açılmıyor.
Neden?
Çünkü altyapı yok.
Elektrik, su, yol, bağlantı hatları… Projenin çalışması için olmazsa olmaz ne varsa ya eksik ya yarım. Özellikle arka bağlantı yolunun açılmaması nedeniyle üretim sürecinin başlayamadığı ifade ediliyor.
Ortaya çıkan tablo şu:
Duvarlar var.
Çatılar var.
Makineler hazır.
Ama üretim yok.
En acı tarafı: Kadın istihdamı hayali
Projenin en çok anlatılan yönlerinden biri kadın istihdamıydı. Çalışacak anneler için kreş ve anaokulu yapılacağı da vaat edilmişti.
Bugün gelinen noktada:
- Fabrikalar çalışmıyor
- Kreş yok
- Anaokulu yok
Yani sadece sanayi yatırımı değil, sosyal destek ayağı da hayata geçmemiş durumda.
Bu da projeyi sadece ekonomik değil, toplumsal açıdan da eksik bırakıyor.
Tekcan’ın “zihin parçalayan” örneği
Mecliste verilen bir örnek, tartışmanın en vurucu kısmıydı.
Yatırımcı binaları yapıyor, milyonlarını bağlıyor, üretim için gün sayıyor… Ama kamu tarafı altyapıyı tamamlamadığı için makineler çalışamıyor.
Soru basit ama ağır
Bugün kamuoyunun sorduğu soru şu:
Bu proje seçim vaadi miydi, kalkınma hamlesi mi?
Eğer kalkınma hamlesiyse neden tamamlanmadı?
Eğer tamamlanacaktıysa neden yatırımcı üretime hazırken altyapı bitirilemedi?
Çünkü burada geciken sadece bir inşaat işi değil…
Geciken şey:
- 2 bin 500 kişinin işi
- Çarşamba ekonomisinin canlanması
- Kadınların çalışma hayatına katılması
- Bölgenin ihracat potansiyeli
Tekstilkent bugün sembolik bir tabloya dönüştü:
Fabrikalar var ama üretim yok.
Yatırım var ama faaliyet yok.
Vaat var ama sonuç yok.
Yerel yönetimlerin başarısı temel atma törenleriyle değil, bacası tüten fabrikalarla ölçülür.
Çarşamba Tekstilkent’te artık kimsenin yeni müjdeye ihtiyacı yok.
İhtiyaç duyulan tek şey şu:
Altyapıyı tamamlayın, fabrikaların ışıkları yansın.
