Yangın Merdiveninde “Özel” İmtiyaz, Devlette “Kader” mi?

Milli Eğitim Bakanlığı’nın özel öğretim kurumları için hazırladığı standartlar yönergesi nettir: Eğer binanız belirli bir yüksekliğin üzerindeyse ya da öğrenci sayınız belli bir sınırı aşıyorsa, o çelikten soğuk merdiven dış cephenize asılacak. Aksi halde ruhsat alamazsınız, kapınıza kilit vurulur. Kamu iradesi burada tavizsizdir; “çocuğun can güvenliği her şeyden önce gelir” der
Peki, aynı irade sokağın hemen karşısındaki, boyası dökülmüş, koridorları tıklım tıklım devlet okulu için neden aynı iştahla çalışmaz?
Mevzuatın “Eski Bina” Zırhı
Bu durumun hukuki kılıfı genellikle Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik içinde gizlidir. Yeni yapılan devlet okullarında modern yangın sistemleri ve tahliye projeleri şart koşulurken; mülkiyeti devlete ait olan eski binalar “mevcut yapı” kategorisinde değerlendirilerek bir tür muafiyet zırhına bürünüyor.
Özel okul açacak müteşebbise “Binanı standartlara uydurmazsan okul açamazsın” diyen sistem, kendi eski binası söz konusu olduğunda “Bütçe imkanları dahilinde iyileştirme yapılacaktır” diyerek topu taca atıyor.
İstatistikler ve Öncelikler
Mesele sadece bir demir yığını değil. Mesele, güvenlik standartlarının bir “maliyet kalemi” olarak görülmesidir.
• Özel sektörde: Yangın merdiveni bir zorunluluktur çünkü devlet “denetleyici” rolündedir.
• Devlet sektöründe: Devlet hem “işletmeci” hem “denetleyici” rolündedir. Kendi kendine ceza kesemediği veya bütçeyi öncelikli olarak başka yere ayırdığı için süreç ağır aksak ilerler.
Canın “Özeli” Olmaz
Aladağ’da yaşadığımız o facia, yangın merdiveninin bir aksesuar değil, yaşam çizgisi olduğunu en acı şekilde öğretti. Bir yangın çıktığında duman, çocuğun babasının ödediği okul taksitine ya da devletin sağladığı ücretsiz kitaba bakmaz. Oksijen bittiğinde, özel okulun “standartlara uygun” merdiveni hayat kurtarırken, devlet okulunun “yönetmelik muafiyetine” sığınan kilitli kapıları felaket olur.Üstelik Tüm Okullar Katı Yakıttan Doğalgaz’a Geçmişken.
Eğitimde fırsat eşitliğini sadece ders kitaplarında değil, binaların sağlamlığında ve tahliye yollarında da aramalıyız. Eğer bir bina “okul” vasfı taşıyorsa, içindeki çocukların can güvenliği standartları tek tipleştirilmelidir. Devlet, özel sektöre dayattığı o haklı ve sert disiplini, kendi binaları için de bir “onur meselesi” haline getirmek zorundadır. Çevrenizdeki devlet Okullarına bir bakın hangi okullarda YANGIN Merdiveni var
Güvenlik, parası olanın satın aldığı bir lüks değil; bu toprakların her evladının en temel hakkıdır.